1- شرایط تعلیق قراردادهای کار:
- تنها در صورتی که تمام کارگاه یا بخشی از آن تخریب شده باشد، قراردادها تعلیق میشود؛ شرایطی مانند رکود یا کاهش احتمالیِ فروش، اصلاً مصداق تعلیق قرارداد کار نیست و کارفرما حق بیکار کردن کارگران را ندارد.
- مطابق ماده ۶ آییننامه اجرایی قانون بیمه بیکاری، در صورتیکه فردی به دلیل جنگ بیکار شود، حتی اگر سابقه پرداخت حق بیمه او کمتر از ۶ ماه باشد، میتواند از مقرری بیمه بیکاری استفاده کند.
- در کارگاههای تخریبشده کارگران فقط باید تا زمان بازسازی کارگاه بیمه بیکاری بگیرند؛ به محض اتمام بازسازی، کارفرما باید همه کارگران را به سر کار سابق خود بازگرداند. در نتیجه پس از بازسازی، قراردادهای کارگران به حالت اول بازمیگردد؛ هر کارگر باید به پست قبلی و شغل سابق خود با همان حقوق و مزایای سابق بازگردد؛ کارفرما حق ندارد بعد از بازسازی، کارگران را بیکار کند یا آنها را تعدیل نماید و یا رتبه شغلی آنها را تنزل دهد.
2- تعطیلی اختیاری کارگاه توسط کارفرما:
- اگر کارگاه آسیبی ندیده، شرایط برای دورکاری نیز فراهم نیست، اما کارفرما به دلایل شخصی (مثلاً ترس از کاهش تقاضا) تصمیم به تعطیلی موقت بگیرد، این تعطیلی از مصادیق قوه قهریه خارج است. در این حالت کارفرما موظف به پرداخت حقوق کارگران است.
3- عدم امکان اعطای مرخصی بدون حقوق
- کارفرما بهلحظ قانونی نمیتواند با استناد به جنگ، کارگران را به مرخصی اجباری بدون حقوق بفرستد. زیرا بهاستناد ماده ۷۲ قانون کار، مرخصی بدون حقوق فقط با درخواست کتبی و موافقت کارگر امکانپذیر است و کارفرما حق تحمیل یکطرفه آن را ندارد.
جمعبندی: اگر تعطیلی ناشی از شرایط جنگ به دستور دولت یا به دلیل خطر مستقیم (مثل تخریب، قطع خدمات عمومی) باشد که باعث تعلیق قرارداد کار شود، در این صورت کارفرما الزام قانونی به پرداخت حقوق ندارد؛ اما در سایر موارد، حقوق باید پرداخت شود.
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید.
با توجه به آن که امکان موافقت یا مخالفت با محتوای نظرات وجود دارد، معمولا نظراتی که محتوای مشابه دارند، انتشار نمی یابند.